Organizatorem przyjazdu był Meir Stilo, który regularnie urządza tego typu lekcje dla uczniów żydowskich szkół. Jego rodzina pochodziła z Narewki, podróż była więc, poszukiwaniem śladów bliskich, a dla wychowanków nieocenioną lekcją historii i pamięci. Młodzieży niejednokrotnie udawało się odczytać napisy na macewach i zidentyfikować pochowanych w Narewce przodków.

       Niegdyś Narewkę zamieszkiwali w większości Żydzi, którzy mieli tu mykwę, drewnianą synagogę z chederem i cmentarz. W 1939 roku miasteczko zajęli Rosjanie, którzy zamienili synagogę na magazyn zbożowy. Fakt ten tak wzburzył religijnych Żydów, że sami ją podpalili. Kiedy w 1941 zaczęła się okupacja niemiecka, część Żydów zamordowano nieopodal Narewki, w lesie, a część w obozie zagłady w Treblince. Bóżnicę spalono, a po mykwie nie pozostał najmniejszy ślad. W Narewce pozostała jedynie niezmieniona zabudowa – małe drewniane domki i cmentarz w sosnowym lesie na wzgórzu. Zachowało się na nim jeszcze sporo nagrobków, część kamiennego ogrodzenia, wybudowanego tuż przed wybuchem II wojny światowej. Po zakończeniu działań wojennych i w czasie wojny część macew wykorzystywano do celów budowlanych, a sam cmentarz na długo pozostawiono własnemu losowi.

AC